Mijn liefde voor meerdaagse fietstochten begon na een blessure tijdens een lange wandeltocht op de Pacific Crest Trail. Ik was weken onderweg in het ritme van stappen zetten, tot mijn lichaam me dwong te stoppen. Dat was even slikken.

Tijdens de revalidatie kon ik niet wandelen, maar ik wilde wel buiten blijven bewegen. Zo ben ik meer gaan fietsen. Eerst korte ritten om weer vrijheid te voelen, maar al snel merkte ik dat ook fietsen datzelfde gevoel van onderweg zijn geeft — alleen op een andere manier.

Mijn eerste meerdaagse fietstocht was simpel en wat onwennig, maar verrassend goed. Met bagage achterop in plaats van op mijn rug en dagen die vanzelf voorbijrollen met trappen, pauzes en telkens ergens anders aankomen.

Sindsdien ben ik blijven fietsen. Minder hiken, maar hetzelfde idee: loskomen van de drukte, simpel leven onderweg en zien waar de weg je brengt.